2.METODOLOGIA TEORII FAKTU MATERIALNEGO I. Temat projektu:
BILATERALNE PODSTAWY FORMUŁOWANIA TEORII FAKTU MATERIALNEGO
II. Uzasadnienie wyboru tematu:
Dzięki współczesnej neuronauce dokonuje się rehabilitacja starożytnej koncepcji bilateralnego umysłu ludzkiego, co staje się podstawą poszukiwania nowego paradygmatu naukowego opartego na kontaktowaniu z udostępniającym się obiektem poznawanym, który tu zostanie ujęty jako fakt materialny. Bilateralność umysłu opiera się na jego sferze syntetycznej, która ma swoje siedlisko w prawej półkuli mózgu (PPM), i na sferze analitycznej której domeną jest lewa półkula mózgu (LPM). Są to jednocześnie dwie funkcje intelektualne o odrębnych zadaniach i przedmiocie działania. W prawej półkuli wykształciła się mocno zaawansowana funkcja intelektualna, za pomocą której człowiek kontaktuje się ze światem zewnętrznym. Jej działanie polega na biernym odbiorze informacji całościowej o świecie zewnętrznym i generowaniu rozumień, oraz na pełnej orientacji w otoczeniu. Jest ona intelektem syntetycznym. W lewej półkuli natomiast dokonuje się analityczny zapis szczegółowych informacji o faktach materialnych, a przede wszystkim abstrahowanie od syntetycznych treści wygenerowanych przez intelekt syntetyczny w PPM. Abstrahowanie to umożliwia przedstawienie rozumień w formie językowej na terenie mowy wewnętrznej i zewnętrznej LPM. Tworzenie wiedzy to główne zadanie intelektu analitycznego. Poznanie intelektualne w PPM dokonuje się zatem w postaci syntetycznej wyprzedzającej mowę wewnętrzną i wiedzę. Poznanie intelektualne w LPM dokonuje się w sposób analityczny, pojęciowy i szczegółowy ujmujący poszczególne aspekty faktów.
Ta nowa sytuacja w rozumieniu funkcji poznawczych człowieka - wytworzona dzięki neuronauce - wymaga nowego ujęcia rzeczywistości materialnej, i domaga się sformułowania nowej teorii faktu materialnego.
III. Cel projektu badawczego
Głównym celem badań jest tu skonstruowanie bilateralnego paradygmatu postępowania badawczego w celu sformułowania teorii faktu materialnego. Przestaje on być abstrakcją tworzoną w sferze czysto semantycznej, i staje się rzeczywistym konkretnym obiektem badawczym ujmowanym syntetycznie, dla którego poprzez analityczną abstrakcję i stopniową konkretyzację można sformułować pełny obraz naukowy faktu naturalnego.
Motywem wyjściowym podjęcia tej problematyki było poznanie bilateralnych skutków teoriopoznawczych w naukowej identyfikacji faktów materialnych, która zgodnie z paradygmatem klasycznym polega na rozpoznaniu przyczyn wewnętrznych i zewnętrznych ich rzeczywistej zawartości.
Motywem docelowym podjęcia tej problematyki stało się zatem sformułowanie nowej bilateralnej teorii faktu materialnego przezwyciężającej nowożytną semantyczną abstrakcyjność nauk filozoficznych i szczegółowych. Głównym celem badań będzie tu opracowanie bilateralnych podstaw metodologicznych dla sformułowania nowej filozoficznej teorii naukowej - faktonauki - jako teorii faktu materialnego w jej składowej ontologicznej, epistemologicznej, gnoseologicznej, oraz aksjologicznej. Faktonauka oparta zostanie na identyfikacji przyczyn materialnych i formalnych faktu materialnego (faktologia), stosowaniu bilateralnych zasad jego poznawania (faktualizm), oraz na wartościowaniu jego relacji realnych z innymi faktami materialnymi (faktonomia).
IV. Problemy badawcze
Główny problem badawczy Przedmiotem badań będzie bilateralna metodologia badawcza umożliwiajaca wykorzystanie i zastosowanie dywersyfikacji poznawczej umysłu człowieka w zakresie identyfikacji przyczyn wewnętrznych i zewnętrznych konkretnych faktów materialnych. Sformułowanie nowego paradygmatu naukowego opartego na faktualnej abstrakcji i jej stopniowej konkretyzacji, który może znacznie przyśpieszyć rozwój naukowy i cywilizacyjny ludzkości.
Problemy szczegółowe
Rozwiązując problem badawczy i dążąc do osiągnięcia zakładanego celu badań przewiduje się szczegółowy zakres problematyki badawczej, który ułatwi weryfikację hipotezy wstępnej i wyjaśni powstałe wątpliwości. Do problematyki tej zaliczyć trzeba następujące zagadnienia:
1.Rekonstrukcja arystotelesowskiej teorii czterech przyczyn zgodnie ze stanem współczesnej wiedzy empirycznej i sformułowanie jej aktualnej formuły przydatnej do syntetycznej identyfikacji konkretnych faktów materialnych będących przedmiotem badań aspektowych prowadzonych przez nauki szczegółowe.
2.Sformułowanie bilateralnej koncepcji umysłu jako podstawy budowy bilateralnej teorii poznania faktu materialnego (faktualizm).
3.Sformułowanie podstaw bilateralnej teorii aksjologicznej dotyczącej faktu materialnego (faktonomia).
4.Sformułowanie zasady faktualności władz poznawczych polegającej na adekwatności treści poznanych i faktu materialnego.
5.Sformułowanie zasad poznawczego wyodrębniania faktów użytych do wytwarzania towarów (faktronika)
6.Szukanie konsekwencji kulturowych dotychczasowego ignorowania bilateralności umysłu,oraz zasad ich przezwyciężania.
V. Hipoteza wstępna i robocza
1.[Hipoteza wstępna] W obecnym czasie występuje dotkliwa abstrakcyjność poznawcza nauk badających fakty materialne - co charakteryzuje analityczny paradygmat badawczy. W tym paradygmacie naukowiec nie kontaktuje się z rzeczywistym faktem, interesuje go tylko jego abstrakcyjnie ujęty określony aspekt. Uniemożliwia to całościowe syntetyczne rozumienie faktów, u których poszukuje się nowych potrzebnych własności określonych potrzebami cywilizacyjnymi. Powoduje to zastój w badaniach naukowych, w których potrzebne jest ujmowanie wielu aspektów jednocześnie.
2. [Hipoteza robocza] Potrzebne jest przejście do paradygmatu faktualistycznego, umożliwiającego nawiązanie realnego kontaktu z faktem na sposób rozumienia faktualnego. Ograniczanie się tylko do wybranych aspektów powoduje utratę intuicji twórczych i brak postępu w procesie badawczym nie uwzględniajacym bilateralnego sposobu pracy umysłu człowieka. Syntetyczne rozumienie faktualne stanowiąc główne centrum ludzkiej inteligencji i ludzkiej praxis kontaktuje człowieka z jednostkowym faktem materialnym, który jest jedynym realnym, aktualnym i wyodrębnionym obiektem badań naukowych. Rozumienie faktualne jest trwaniem człowieka przy prawdzie i dobru faktualnym, które są relacyjnymi atrybutami faktu materialnego. Stale kultywowany kontakt z faktem staje się faktualnością, która polega na kierowaniu się człowieka do faktów materialnych w sposób wszechstronny. Aby faktualność stała się trwałym wyposażeniem człowieka trzeba jeszcze intelektu analitycznego, który abstrahuje od wygenerowanego przez intelekt syntetyczny rozumienia faktualnej rzeczywistości i wytwarza sądy, zdania i rozumowania w postaci wiedzy. Wiedza nie jst faktualnością, gdyż nie kontaktuje z realnymi faktami za pomocą rozumień faktualnych. Rozumienia faktualne generowane w intelekcie syntetycznym (prawej półkuli mózgu) wyprzedzają wiedzę, i są fundamentem wszechtronnego ujmowania faków materialnych. Wiedza nie kontaktuje z rzeczywistością, gdyż jest zawsze abstrakcją od niewyraźnych rozumień faktualnych, będących prawdziwym ujęciem rzeczywistości materialnej. Adekwatność wiedzy z rozumieniami faktualnymi można osiągnąć poprzez zastosowanie najpierw abstrakcji pojęciowej, a następnie stopniowej konkretyzacji faktu poprzez ujmowanie poszczególnych jego aspektów. Abstrakcja dokonywana jest przez intelekt analityczny od całościowego rozumienia faktu jekie w kontakcie z faktem generuje intelekt syntetyczny. Takiej zgodnej współpracy intelektów domaga się postulowany tu nowy faktualistyczny paradygmat badawczy. Nowy paradygmat naukowy polega na syntetycznym odbiorze przez badacza danych udostępnianych przez fakt materialny a następnie wypowiadaniu go za pomocą analitycznego układu zdań otzymanych dzięki abstrakcji i stopniowej konkretyzacji rozumienia faktualnego faktu.
VI. Procedura badawcza
Dla osiągnięcia celu badań planuje się zastosować nowy faktualistyczny paradygmat badawczy polegajacy na kontaktowaniu się faktem badanym. Kontaktowanie się z faktem jest podstawową powszechnie stosowaną metodą badawczą. Nowość tej metody tutaj prezentowana polega na bilateralności umysłu, który kontaktuje się z faktem za pomocą intelektu syntetycznego, a następnie abstrahuje od treści faktualnej poszczególne aspekty tego faktu, poprzez które otrzymuje on coraz bardziej konkretny obraz faktu. Metoda abstrakcji i stopniowej konkretyzacji polega na kontrolowanym odchodzeniu od realności empirycznej faktu materialnego, aby w jej wyniku otrzymać uproszczony model tego faktu, a z kolei stopniowo go uzupełniać poprzez wprowadzanie doń pominiętych uprzednio aspektów empirycznych. Celem tych zabiegów otrzymanie dostatecznie dokładnego obrazu faktu materialnego.
Zgodnie z powyższym przyjmuje się że teoria faktu materialnego będzie sformułowana jako ciąg modeli z których każdy następny będzie konkretyzacją poprzedniego o jakiś istotny jego aspekt. Konkretyzując poszczególne modele faktu uzyskuje się model ostatni dostatecznie bliski empirycznym faktom materialnym, który w założeniu ma być przydatny do życia codziennego ludzi. Struktura faktualistycznej teorii faktu materialnego polega tu na tym, że pierwszy model jest najbardziej wyabtrahowany, a kolejne jego konkretyzacje zmierzają do ostatniego modelu realistycznego, a więc przydatnego - ze spodziewanym przybliżeniem do rzeczywistości.
Zastosowana tu zostanie również metoda rekonstrukcji i parafrazy wcześniejszych ujęć i koncepcji filozoficznych opracowanych przez filozofów starozytnych i współczesnych. Rekonstrukcji będzie tu podlegać szczególnie teoria czterech przyczyn Arystotelesa, a parafrazie poddana zostanie arystotelesowska teoria aktu i możności, w której aktem jest materia, a możnością zawartość formalna faktów materialnych. Wymienione tu metody badawcze są jednocześnie przedmiotem badań tego projektu, a więc realizacja projektu może przyczynić się do weryfikacji założonych hipotez.

VII. Teren badań
Terenem badań jest obszar funkcjonowania ludzkiego umysłu w relacji z faktem materialnym, a następnie struktura wewnętrzna faktu materialnego identyfikowana jako jego przyczyny zewnętrzne, które z kolei będą domagały sie dla siebie przyczyn zewnętrzych. W następnej kolejności będą formułowane zasady zachowania faktualności władz poznawczych kontaktujących z faktem materialnym.
Terenem badań jest zatem bilateralny umysł ludzki: syntetyczny (prawa półkula mózgu - PPM) i analityczny (lewa półkula mózgu - LPM). W ten sposób ujęty zostanie bilateralny (dwustronny)charakter faktu ludzkiego wynikający z bilaterlności mózgu ludzkiego. Badana będzie sfera syntetyczna ze swoim siedliskiem w prawej półkuli mózgu (ppm), i sfera analityczną jako domena lewej półkuli mózgu (lpm). Będą zatem badane jednocześnie dwie funkcje intelektualne o odrębnych zadaniach i przedmiocie działania. Funkcja syntetyczna, za pomocą której człowiek kontaktuje się z faktem materialnym poprzez bierne odbieranie informacji całościowej o nim, oraz generująca rozumienie faktu i pełnej orientacji o jego otoczeniu. Funkcja analityczna, za pomocą której dokonuje się zapis szczegółowych informacji o spotkanym faktcie materialnym, a przede wszystkim aktywna praca nad treściami faktualnymi wygenerowanymi w ppm, które następnie przedstawiane w formie językowej na terenie mowy wewnętrznej i zewnętrznej są wytworzaniem wiedzy faktualnej.

VIII. Układ modeli "Teorii faktu materialnego"

1.[Model pierwszy] Ontologia faktu materialnego.
{Aspekt historyczny] Model pierwszy jest pierwszą - ontologiczną konkretyzacją hipotezy roboczej. Jego punktem wyjścia jest historia filozofii. Podjęto w nim próbę sformułowania podstaw realitycznego i bilateralnego paradygmatu badawczego w postaci pierwszej filozofii jaką jest faktologia. Jest ona transformacją filozofii pierwszej zaprojektowanej jeszcze przez Arystotelesa. W tym modelu podlega ona dekonstrukcji poprzez konkretyzację i konfrontację z faktem dokonywaną poprzez bilateralny umysł. [Aspekt bilateralny] Intelekt syntetyczny generuje w kontakcie z faktem rozumienie faktualne, które jest empiryczne, i z którego abstrahowane są pojęcia faktologiczne. Pojęcia te ujmują poszczególne aspekty faktu, które coraz pełniej odzwierciedlają jego niewyraźne rozumienie. Analityczna czynność abstrahowania identyfikuje najpierw [1] materię i formę faktu, [2] następnie konkretyzuje je jako jego przyczyny wewnętrzne, aby z kolei [3] szukać ich przyczyn zewnętrznych materialnych i fomalnych. Dalsza konkretyzacja [4] identyfikuje atrybuty materii faktualnej jako: jedność, realność, odrębność, aktualność, a nstępnie przejawy materii faktu w jego prawdzie, dobru i pięknie. Kolejny model konkretyzujący [5] identyfikuje własności formalne faktu, przyjmując za punkt wyjścia główne jednostki układu SI. Po ustaleniu czym jest zawartość faktu w jego materii i formie przystępuje do [6] identyfikacji jego relacji realnych czyli interfaktów materialnych: obecności (aktualność), otwarcia (prawda), akceptacji (realność), oczekiwania (dobro), pojednania (odrębność), oraz [7] interfaktów formalnych: poznannia, odziaływania, współdziałania.

2.[Model drugi] Epistemologia faktu materialnego.
Model drugi przedstawia epistemologiczną konkretyzację hipotezy roboczej. Identyfikuje on relację realną jako jest bilateralne poznanie człowieka, które jest podstawą nowego paradygmatu badawczego. W nowożytności pojawił się fundamentalny błąd powodujący rozpoczynanie filozofii od poznania. Poznanie jest zawsze wtórne - pierwszy jest zawsze fakt materialny. Niewyraźne rozumienie faktu w trakcie kontaktowania z nim kieruje do kolejnej konkretyzacji faktologicznej jaką jest sama [8] relacja poznania. Faktologia identyfikuje tą relację - ale jej badanie zostawia teorii poznania, którą tutaj nazwano faktualizmem. Faktualizm oparty jest na empirycznych danych dotyczących umysłu, który zarządza mózgiem składającym się z dwóch półkul inaczej zbudowanych i inaczej funkcjonujących. Faktualizm jest bilateralną teorią poznania, która jest podstawą nowego paradygmatu badawczego polegającego na ludzkiej praxis - czyli kontaktowaniu się z faktem materialnym.

3.[Model trzeci] Aksjologia faktu materialnego.
Model trzeci jest aksjologiczną konkretyzacją hipotezy roboczej. Przedstawia on dziedzinę filozofii - pozwalającą na określenie drogi do jej celu - jakim jest mądrość. Ze względu na formułowanie norm faktualnych została on nazwana faktonomią. Jest ona kolejną konkretyzacją faktologiczną, w której przedmiotem badania jest [9] realna relacja postępowania - działania czyli ludzkiej praxis. Faktonomia jest teorią wartości. Formułuje ona czym są wartości, które mogą być celami ludzkiego działania.

4.[Model czwarty] Faktualność w poznaniu faktu materialnego.
Model czwarty jest pedagogiczną i psychologiczną konkretyzacją modelu trzeciego. Przedstawia on zagadnienia pozwalające na uszczegółowienie drogi władz poznawczych do prawdy faktualnej. Ze względu na formułowanie norm faktualnych jest to zagadnienie faktualności władz poznawczych. Jest ona konkretyzacją faktonomiczną i faktualistyczną. Porusza on zagadnienia starożytnej arystotelesowskiej psychologii racjonalnej.

5.[Model piąty] Faktonika artefaktu materialnego
Model piąty jest konkretyzacją zagadnień związanych z istnieniem artefaktów materialnych. Jest bardzo duży obszar cywilizacyjno - kulturowy, który leży poza dotychczas przedstawionymi modelami poznawczymi. W modelu tym opracowuje się [10] metody uzyskiwania i weryfikacji wiedzy na temat artefaktów - a szczególnie faktów użytych do wytwarzania artefaktów. Formułuje w ten sposób faktonikę jako scjentystyczno - faktologiczny zespół twierdzeń na temat istnienia faktonów jako strukturalnych elementów artefaktów. Dąży się tu do wskazania sposobów realnego kontaktowania się z istniejącymi faktonami w takich artefaktach jak maszyny, różnego rodzaju towary, surowce mineralne i organiczne, produkty żywnościowe, farmacetyki. Faktonika na podstawie rozumienia faktualnego ustala poszczególne aspekty faktonów zgodnie z modelami 1-4 zastosowanymi do analizy artefaktów.

6.[Model szósty] Cywilizacyjna rola faktu materialnego
Model szósty jest konkretyzacją modelu faktonomicznego i faktonicznego. Postuluje on zastosowanie bilateralnego paradygmatu poznawczego i praktycznego w celu poszerzania sfery wolności w życiu społecznym, gospodarczym, politycznym. Wolność to głównie możność kierowania się do realnych faktów materialnych w życiu codziennym. Agnostycyzm, woluntaryzm i relatywizmu etyczny, które dotychczas stały na straży podstaw wolności w cywilizacji nowożytnej, wyczerpują już swoje możliwości motywowania i podejmowania działań gospodarczych, politycznych, edukacyjnych, leczniczych, ekologicznych. Współczesny pluralizm wymaga poszerzania obszaru wolności i nie może oznaczać monolitu ideologicznego obowiązującego współczesną kulturę, ale powinien być oparty na pluralizmie i szacunku do samych faktów materialnych. Trudność jednak polega na tym, że współczesne agnostyczne ideologie i filozofie nie są zainteresowane poznawniem realnych faktów materialnych, a to powoduje abstrakcyjność wszelkich działań, których cele określa się wsposób dowolny i woluntarystyczny. Model ten jest już bardzo zbliżony do realnej rzeczywistości gdyż postuluje doradztwo filozoficzne, które dąży do połączenia wszelkich działań z szacunkiem dla realnych faktów materialnych będacych w centrum każdej działalności praktycznej.

7.[Model siódmy] Kulturowa rola faktu materialnego
Model siódmy jest najbardziej zbliżony do życia codziennego - jest konkretyzacją wszystkich poprzednich modeli. Postuluje on organizowanie szkolnictwa i oraz poradnictwa filozoficznego jako podstawowej dziedziny działań terapeutycznych. Ich potrzeba wynika z zagrożeń wynikającej z funkcjonowania monolateralnej kultury współczesnej, która skoncentrowana jest konsumpcji towarów sterowanej wszechobecną reklamą. Reklama generuje coraz większe potrzeby konsumpcyjne, które powodującą dominację konsumpcji jako podstawowych wartości w kulturze masowej. W ten sposób działania ludzkie oderwane od realnej rzeczywistości mogą doprowadzić do wielorakich trudności natury psychologicznej i do dezintegracji osobowości. Skutkuje to masową ucieczką dużej części społeczności cywilizowanej od realnego życia w świat środków odużających wyniszczających ludzką sferę wartości moralnych. Na tym tle pojawia się potrzeba aktywowania bilateralności umysłu, który wiąże człowieka z rzeczywistością i otaczającymi faktami materialnymi. Terapia bilateralna pozwala przezwyciężyć problemy cywilizacji konsumpcyjnej poszerzając znacznie obszar osobistej wolności, przezwycieżając agnostycyzm i zbliżając człowieka do prawdy realnego faktu materialnego.

KONTAKT
ratchem@chem.pl