FAKTONOMIA GLOBALIZACJI

Ziemię z punktu widzenia faktologii można potraktować jako interfakt oparty na prawdzie i dobru faktów materialnych, a z punktu widzenia faktonomii jako wartość, która jest cenna dla wszystkich faktów, które ją współstanowią. Ziemia może być rozumiana jako zbiór faktów powiązanych siłami grawitacji, albo jako wspólnota faktów materialnych zamieszkujących planetę Ziemia. W ten sposób interfakt planetarny staje się wartością - domem dla wszystkich faktów które go stanowią. Ludzkość może być trakowana tu jako zbiorowość jednostek zamieszkujących Ziemie, ale po podjęciu wspólnych dzialań na rzecz Ziemi może się przekształcić we wspólnotę osób zamieszkujących Ziemię - może stać się wartością do której trzeba dążyć. Faktonomia przypisuje takim interfaktom jak Ziemia i Ludzkość wielką wartość aksjologiczną, i uznaje te dwie wartości jako najcenniejsze, gdyż dotyczą one naszego wspólnego domu i środowiaka życia. Globalizm zamiast narzucaną doktryną może stać się synonimem wartości formułującym podstawowe normy moralne dotyczące naszego planetarnego domu i jego wszystkich mieszkańców. Od lat sześćdziesiątych XX wieku narasta świadomość że świat jest globalną wioską, ale faktonomia idzie jeszcze dalej nasz świat jest wspólnotą planetarną, gdzie ludzie są całkowicie zależni od trwania planety, a planeta jako wspólnota faktów materialnych zależna jest od działań ludzkich. Taki globalny interfakt - Ziemia - nie jest już tylko pomysłem edukacyjnym, ale wymogiem moralnym, i najcenniejszym dla wszystkich ludzi dobrem wspólnym.

WSPÓLNOTA LUDZKOŚCI

Obecnie poszczególne wspólnoty regionalne trwają we wzajemnych antagonizmach, które oparte są na fałszywym poznaniu i złych wyborach negujących istniejące fakty, a preferujących - nie istniejące przecież - systemy ideologiczne, religijne i polityczne. Ludzkość jako wspólnota mieszkańców Ziemi nie jest ani ideą, ani pojęciem prawnym, politycznym, socjologicznym - jest wartością o którą należy zabiegać i którą już teraz trzeba chronić, aby współdziałać dla dobra wspólnego domu jakim jest Ziemia. Ludzkość oznacza trwanie relacji osobowych między osobami ludzkimi jako przejaw ich człowieczeństwa, i jako ważną wartość osobową dla człowieka. Ludzkość jako zbiorowość jest obecnie zagrożona w życiu codziennym, podobnie jak humanizm w kulturze. Humanizm jako odwieczna wartość kulturowa, też nie jest ideą - jest podstawową wartością moralną oznaczającą współakceptację, współoczekiwanie i współotwarcie się ludzi. Dokonuje się on w obszarze intelektów, i jest skutkiem mądrości bazującej na rozumieniu faktualnym, które wyprzedza mowę wewnętrzną i mowę zewnętrzną w kulturze - a wiec wszystkie błędne ideologizmy.

Wszystkie osoby które zamieszkują świat i wiążą się ze sobą relacjami osobowymi, które doznają podobnego szczęścia, które zachwycają się pięknem Ziemi, kultur i osób - stanowią już dzisiaj wspólnotę ludzką. A więź z Ziemią, często z konkretnym krajem, oraz językiem i kulturą są podstawową wartością osobową. Ziemia jest domem ludzkości, przyczyną formalną każdej istoty ludzkiej - ale to nie oznacza, że w obecnych warunkach i okolicznościach, w obecnym czasie i miejscu realizuje się powszechna więź między osobami ludzkimi. Człowiek jako fakt materialny ma własność odrębności, co sprawia że jest osobny od innych ludzi - jest dlatego nazywany osobą ludzką. Człowiek jednak aby żyć potrzebuje wspólnoty osób, która realizuje się poprzez wartości, które z kolei są więzami osobowymi - cennymi interfaktami. Tylko dięki nim człowiek może doznać na Ziemi pełnej miłości, i w niej przeżyć szczęście. Ziemia jest wspólnotą wszystkich faktów które ją stanowią, jest aktualnym trwaniem wzajemnych więzi między tymi faktami, a trwanie tych więzi to najcenniejsze wartości dla wszystkich stanowiących je faktów. Ziemia jest zespołem zewnętrznych przyczyn formalnych, dzięki którym fakty materialne rodzą się, twają i ją zamieszkują. Ale tylko ludzie uznają Ziemię za swą ojczyznę, i matkę, czują się w nej jak u siebie, jak we własnym domu. Ziemia jest podstawowym dobrem wspólnym dla wszystkich jej mieszkańców.

Ludzkość jest wspólnotą osób, którą konstytuuje odniesienie do dobra wspólnego - Ziemi. Tą wspólnotę rozdzierają treści kulturowe negujące prawdę i dobro faktów materialnych, a preferujące fałszywe idee dzielące ludzkość na antagonistyczne grupy regionalne, narodowe, lokalne. We wspólnocie ludzkiej osoby tworzą inne mniejsze wspólnoty: rodziny, rody, narody, wspólnoty regionalne (wielonarodowe) i kontynetalne. Zasadą moralną jest dzisiaj to, aby wszystkie osoby w tych małych i dużych wspólnotach odnosiły się do osób z innych wspólnot z życzliwością, otwartością, zaufaniem, aby więc wszystkie osoby ze wszystkimi wiązały się relacjami materialnymi (wpółotwarcie, współakceptacja, współoczekiwanie) i formalnymi (poznaniem opartym na prawdzie, decydowaniem opartym na dobru). Czynniki konstytuujące ludzkość są drugorzędne wobec osób, które są podmiotem i wewnętrzną przyczyną wspólnoty ludzkiej. Nie można oddzielić od osób ich osobowych relacji - interfaktów. Wymienione powyżej interfakty, wiążą osoby w ludzkość, gdy kieruje tymi relacjami umiejętność MĄDROŚCI.

DOBRO WSPÓLNE

Dobro wspólne jest zasadą kierującą powstaniem wspólnoty. To dobro wspólne powinno być w racji stanu celem państw i organizacji regionalnych i ogólnoświatowych. Zgodnie z faktonomią nie powinno się dowolnie określać dobra wspólnego w ramach racji stanu, lecz przejąć je ze wspólnot stanowiących ludzkość. Uzyskuje się wówczas zgodność polityki z intencjami i potrzebami ludzkości wyrażającymi się w dobru wspólnym. Z tego wynika że należy planetarną wspólnotę ludzką budować w małych wspólnotach lokalnych, oraz w większych wspólnotach regionalnych, narodowych, kontynentalnych. Potrzebna jest powszechna edukacja oparta na faktach materialnych, a nie na ideologiach. Podstawą wszelkich wartości są prawda i dobro faktów materialnych. Sukcesy w edukacji mogą doprowadzić do połączenia wspónot lokalnych w regionalne, regionalnych w narodowe, narodowych w kontynentalne, kontynentalnych we wspólnotę globalną. 1.Dobrem wspólnym, które wszystkim odpowiada jest pokój międzynarodowy, który stanowi obiektywne dobro wspólne, który jest interfaktem wzajemnej akceptacji, współoczekiwania i współotwarcia. Subiektywnym dobrem wspólnym jest spełnienie najgłębszych aspiracji osób.
2.Dobrem wspólnym są przymioty materialne osób - głownie uzyskiwana wewnętrzna jedność, ład, spokój, oraz osiągane pod wpływem mądrości życzliwe odnoszenie się osób.
3.Dobrm wspólnym są interfakty osobowe, które są podstawą więzi międzyludzkich, jako bezpośrednich skutków realności, prawdy i dobra osób. Zabieganie o trwanie tych relacji jest realizowaniem dobra wspólnego, tego co odpowiada każdej osobie.
4.Zasadą wskazującą na działania chroniące interfakty osobowe jest mądrość faktualna, która staje się w ten sposób dobrem wspólnym i powinna pojawić się w stałej racji stanu. Ludzkość jest wspólnotą, którą stanowi odniesienie do Ziemi jako dobra wspólnego - tego samego dla wszystkich. To dobro jest urzeczywistniane przez trwanie więzi osobowych, których zasadą ochrony jest mądrość. W ten sposób mądrość scala ludzkość jako wspólnotę zamieszkującą Ziemię. Tutaj można dostrzec globalne znaczenie umiłowania mądrości jaką jest filozofia realistyczna, empiryczna i materialistyczna.

GLOBALNA WIOSKA

Gobalizm jest wartościowym ustrojem przyszłości, w którym władzę będzie posiadać cała ludzkość. Mówi się wówczas, że ludzkość bezpośrednio będzie rządzić Ziemią. Wszyscy obywatele Świata powinni mieć poczucie, że są podmiotami władzy, i że sami troszczą się o swój los, a więc że troszczą się o Ziemię. To poczucie jedności powinno chronić ludzkość przed zakłóceniami i konfliktami. Wiąże się z tym przekonanie, że Ziemia jest dobrem wspólnym wszystkich jej mieszkańców. Wszyscy czują się odpowiedzialni za Ziemię, chronią ją i organizują według swych najlepszych pomysłów.

Z tej pięknej wartości odpowiedzialności za Ziemię, chronienia jej i organizowania, wyłoniło się mobilizujące większość ludzi przekonanie, które wyraziło się w pojęciu globalnej wioski. Nazwa ta obejmuje nie tylko poczucie odpowiedzialności, obowiązek ochrony i prawo do organizowania społeczeństwa, lecz także wszystkie szlachetne intencje, wymaganie uczciwości i rozsądku, wierność prawu i potrzebę mądrości, wszystkie ważne i najlepsze elementy, jakie w budowie globalnej ludzkości wnoszą i chcą wnosić jej członkowie. Tak budowana globalna wioska staje się miejscem zgodnego zamieszkania wszystkich ludzi, domem zbudowanym własnymi rękami, miejscem przeżyć i uczuć, chętnie podejmowanej pracy, tym, czym można się szczycić. Nazwanie Ziemi globalną wioską budzi poruszenie i mobilizuje do pełnej troski o wszystko, co Ją stanowi.

FAKTONOMIA GLOBALIZACJI

Globalizm wyznacza i wyraża ten ustrój, w którym mieszkańcy Ziemi mają poczucie, że biorą udział w rządzeniu, że decydują o własnych sprawach i sprawiedliwie dzielą się wspólnym dobrem, że je powiększają zarówno w zakresie kultury i cywilizacji, w której liczy się pozycja osoby i sprawiedliwie udostępniane jej dobra ekonomiczne. Sprawiedliwość i kierowanie się prawem stają się ambicją obywateli Ziemi. Tymi zasadami kierowana troska o istoty ludzkie wprowadza i wzmacnia humanizm. Globalizm przyszłości stanie się zasadą ustrojową, w której pojawiają się drogi do uzyskiwania mądrości i prawdy. Staje się zespołem warunków zbudowania kultury humanistycznej. Globalizm powinien otwiorzyć się więc ku wszystkiemu, co najlepsze w człowieku, ku najlepszym relacjom, powinien stać się służeniem osobom ludzkim i miejscem pojawienia się, realizowania i dominowania wzajemnej akceptacji ludzi. Globalizm powinien być służeniem osobom potrzebującym żywności, dachu nad głową, leków i ochrony zdrowia i oświaty. Globalizm rzeczywiście umożliwia realizowanie wszystkich tych szans.

Globalizm powinien stać się zasadą ustrojową i zarazem fundamentem państwa światowego. W tym ustroju i państwie uwyraźnią się wartości ludzkie czyli humanizm jako wartość. Obywatele Ziemi będą mogli uznać, że ich ponad regionalne państwo jest ich wspólną rzeczą, res publiką której ustrój sami tworzą i wzajemnie poprzez nie rządzą swymi wspólnymi sprawami.

Humanizm jako wartość wyznacza moralność, która polega na zgodności działań z prawdą i dobrem faktów materialnych. Będą to zarazem działania odpowiedzialne. Moralność globalna oparta na humanizmie, nie jest idealistyczną moralnością obowiązku. Obowiązek nie może być nigdy ponad prawdą i dobrem faktów. Polityk realizując cele jako treść racji stanu nie może nigdy naruszyć ich zależności od istnienia faktów materialnych. Występowałby wtedy przeciw ich istnieniu. Polityka i politycy wierniejsi celom niż istnieniu faktów w ich materialnych przejawach prawdy i dobra, działaliby przeciw ludzkości i Ziemi, którą mają chronić. Czyniliby też czymś wrogim ludzkości samą instytucję globalnego państwa. Polityka, realizowana przez polityków, jest służbą, zawsze wierną dobru faktualnemu wszyskich mieszkańców Ziemi.

Powyższe uwagi dotyczące globalistycznych związków między moralnością i polityką, powodują że polityka jest wewnętrznie moralna jako zespół działań zgodnych z prawdą i dobrem faktów materialnych.

Do globalistycznych działań politycznych powinniśmy odnosić faktonomiczne kryteria moralności i sprawdzać, czy działania polityczne są moralne.

ALTER-GLOBALNA RACJA STANU

Proponowana tutaj alter - globalistyczna racja stanu to cele, zadania i wartości proponowane państwu światowemu i ludzkości. Nie jest ona obecnie realizowanym programem politycznym, który powinien być zespołem zaleceń wskazjących w jaki sposób uniknąć wpływu zafałszowań i zła, a zarazem wybronić odniesienia do faktów materialnych ze względu na ich prawdę i dobro. Alter - Globalistyczna racja stanu powinna zawierać cele i zadania państwa globalnego wyznaczone przez faktualne dobro wspólne. To dobro wspólne ogarnia więc dobro każdego faktu materialnego współstanowiącego Ziemię. Racja stanu odnosi się do wspólnoty globalnej faktów, dlatego powinna wyznaczać program polityczny uwzględniany w różnym zakresie przez globalne partie polityczne przyszłości. Musi ona zatem zawierać programy ochrony faktów w globalnym zakresie ekonomicznym i ekologicznym.

KONTAKT
ratchem@chem.pl